~ตื่นได้แล้วไอ้พี่บ้า! ตื่นได้แล้วไอ้พี่บ้า!~
เฮ้ย!!!! ผมสะดุ้งตื่นจากความฝันทันทีเมื่อเสียงนาฬิกาปลุกรูปอุตตร้าแมนที่น้องสาวผมซื้อให้ตอนวันเกิดดังขึ้น(ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจว่าทำไมยัยนั่นต้องอัดเสียงตัวเองเอาไว้ด้วยยิ่งกว่านั้นก็คือ มันไม่มีคำGood morning ที่ดีไปกว่าคำว่า ตื่นได้แล้วไอ้พี่บ้า เลยหรอไง แต่ชั่งเถอะถึงยังไงผมก็ยอมรับล่ะนะว่ามันมีประสิทธิภาพมากกว่าที่คิด เป็นตัวปลุกชั้นดีเลยทีเดียว-_-) ผมหันไปมองนาฬิกาก็พบว่า ตอนนี้เป็นเวลา8โมงกว่าแล้ว แต่วันนี้เป็นวันอาทิตย์ไม่มีเรียนเพราะงั้นผมก็ไม่จำเป็นต้องรีบไปอาบน้ำ ดังนั้นผมจึงใช้เวลาที่เหลือทบทวนความฝันเมื่อคืน ให้ตายสิ! เดี๋ยวนี้ผมฝันเห็นเค้าบ่อยมาก แต่ก็ออกจะแปลกซักหน่อยตรงที่ว่า เมื่อตื่นมาผมจะจำหน้าเค้าไม่ได้เลยแม้แต่น้อย แค่เพียงความรู้สึกคลับคลายคลับคา แต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก แล้วที่ยิ่งกว่านั้นก็คือ...คนๆนั้นเป็นผู้ชาย! โอ้ย ผมอยากจะบ้า นี่ผมฝันถึงผู้ชายด้วยกันหรอเนี่ย แถมเมื่อคื่น........ผมยังฝันว่าจูบกับนายนั้นอีกต่างหาก โอ้วว ไม่นะๆๆๆ ไม่ๆมันก็แค่ความฝัน ในชีวิตจริงจะต้องไม่มีอะไรอย่างนั้นเกิดขึ้นแน่ ไม่มีวัน!
เฮ้ย ยุนโฮ...เป็นไรว่ะ หน้าตาไม่ค่อยสบอารมณ์หรือว่า....นายฝันถึงหนุ่มน้อยหน้าหวานคนนั้นอีกแล้วว่ะ ฮ่าๆๆ
มิกกี้หรือนายปาร์คยูชอน เพื่อนสนิทของผมวิ่งเข้ามาหาผมก่อนจะเอามือมันฟาดไหล่ผมเต็มๆต้อนรับเช้าวันจันทร์ทันทีที่ผมมาถึง ผมจึงหันหน้าหมีๆของผมไปมองมัน พร้อมกับส่งสายตาที่ว่า อยากตายหรอไง ให้มันทันที แต่ก็ดูเหมือนว่ามันจะไม่รู้สึกอะไรเลยนี้สิ แถมยังมีหน้ามาหัวเราะใส่ผมอีกต่างหาก
ก็เออดิ นายก็รู้ว่าแถมช่วงนี้ฉันฝันถึงเจ้านั่นถี่กว่าเดิมซะอีก เมื่อก่อน3เดือนครั้ง แล้วก็มาเดือนละครั้ง แต่เดี๋ยวนี้มันทุกวันเลยนะเว้ย!
แถมทุกครั้งเหตุการณ์แต่ละครั้งมันดูจะเริ่มเลยเถิดขึ้นเรื่อยๆ จนผมเริ่มไม่กล้าที่จะนอนแล้วละครับ ทำไมนะหรอ?ก็ผมสงสัยนะสิครับว่าถ้าคราวนี้ผมฝันอีกจะกลายเป็นว่าผมกับเจ้านั่นคงได้มีอะไรกันแน่ๆ พระเจ้าใจร้ายยยยย!!!
ไม่ดีหรือไง ได้ฝันถึงหนุ่มน้อยหน้าหวานทุกวัน ไม่มีใครเค้าทำได้อย่างแกหรอกนะเว้ย สงสัยคนนั้นเค้าคงเป็นเนื้อคู่แกแน่เลยว่ะ นี้ล่ะหน่าที่เค้าเรียกกันว่า Destiny ฮ่าๆๆๆ
หัวเราะเป็นบ้าเป็นหลังก่อนจะเดินหน้าตายเข้าอาคารเรียนไป ปล่อยให้ผมยืนเข็ดเขี้ยวเคี่ยวฟัน กำหมัดแน่นไม่ให้วิ่งเข้าไปต่อยปากมันให้รู้แล้วรู้รอด Destiny...โชคชะตาบ้าบออะไรของมัน ไร้สาระ ผมไม่เชื่อหรอกว่าเรื่องอย่างนั้นจะมีจริง ถึงมันจะมีนะมันคงไม่เกิดเพราะฝันร้ายอย่างผมหรอก มีแต่พวกผู้หญิงเท่านั้นแหละครับที่เชื่ออะไรไร้สาระพวกนี้ ชิ!
หลังเลิกเรียนผมเดินออกมาจากโรงเรียนอย่างไร้จุดหมายปลายทาง เนืองจากวันนี้พวกเพื่อนๆในกลุ่มของผมที่มักจะอยู่เล่นบาสกันตอนเย็นดันมีนัดบอร์ดกับพวกผู้หญิงต่างร.ร. ที่จริงเจ้าพวกนั้นก็ชวนผมไปด้วยกัน แต่ผมไม่ชอบเลยให้ตาย ไปนั่งพวกผู้หญิงซุบซิบนินทา แถมยังคอยจ้องมองยังกับไปทำอะไรผิดซะอย่างนั้น ผมก็เลยปฏิเสธพวกนั้น ทำให้ตอนนี้ผมเลยต้องเดินเตร็ดเตร่อยู่คนเดียวแบบนี้จะกลับบ้านก็ยังกลับไม่ได้ ทำไมนะหรอครับ?ไม่ใช่ว่าเพราะผมไม่มีกุญแจเข้าบ้านหรือไรอย่างนั้นหรอกนะครับ แต่ที่ผมยังไม่กลับก็เพราะว่าเหตุผลข้างต้นที่ผมเคยบอกไว้นะสิฮะ ความฝันบ้าบอ.....น่าขยะแขยงชะมัด ไม่ๆผมยังไม่อยากมีอะไรกับผู้ชายด้วยกันหรอกนะ ถึงมันจะเป็นแค่ความฝันก็เถอะ ใครก็ได้บอกผมทีว่านี้พระเจ้ากำลังเล่นตลกกับผมอยู่ใช่มั้ยเนี่ย??!!
กรี๊ดดดดด! นี่ๆเธอดูสิ พรุ่งนี้เขาจะเปิดตัวพรีเซนเตอร์คนใหม่ของTeddy bear Project แล้วล่ะ
หา จริงหรอ ฉันอยากเห็นเร็วๆจัง เห็นคนอื่นๆบอกว่าน่ารักมากเลยนิ
ใช่ๆฉันก็ได้ยินเค้าบอกมาเหมือนกัน ว่าแต่ชื่ออะไรหรอ เธอรู้มั้ย?
อืม.....ชื่ออะไรหน่า......แจ......อ๋อ แจจุง คิมแจจุงนะ คิดว่าน่าจะใช่
ต๊าย! แค่ชื่อก็น่ารักแล้วอ่ะ ฉันอยากเห็นแล้วสิ หนุ่มน้อยกับตุ๊กตาหมี น่ารักดีเนอะ
ผมหันไปมองบทสนทนาของผู้หญิง2คนที่ยืนคุยกันอยู่ข้างๆพร้อมกับมองตามนิ้วมือของเจ้าหล่อนที่ชี้ชวนเพื่อนให้มองตามไปยังบิวบอร์ดขนาดใหญ่กลางสี่แยกย่านวัยรุ่นชื่อดังของที่นี้ รูปที่ขึ้นอยู่ตรงบอร์ดเป็นรูปตุ๊กตาหมีขนปุยตัวสีขาวมีข้อมือของใครสักคนกำลังกอดเจ้าหมีตัวนั้นอยู่ พร้อมกับข้อความข้างใต้ เปิดตัวเจ้าของฉายาหนุ่มน้อยโลกแห่งความฝัน Destiny to love.
หนุ่มน้อยเจ้าของฉายา หนุ่มน้อยโลกแห่งความฝัน Destiny to love??
เหอๆๆฟังแล้วดูน่าขนลุกชะมัด เด็กผู้ชายกับตุ๊กตาหมีขนปุย ดูยังไงก็ไม่เข้ากันซะเลยแถมไอ้รูปที่เห็นแค่ข้อมือเอื้อมมากอดตุ๊กตา มองกี่ทีมันก็ดูสยองมากกว่าน่ารักอยู่ดี พวกผู้หญิงมองยังไงว่าน่ารักนะ
Truu~~Truu~~
ฮัลโหล...มีอะไรจีเฮ อืมพี่อยู่ข้างนอกมีเรื่องอะไร....อ้าวว แล้วจะให้พี่อยู่บ้านคนเดียวเนี่ยนะ.... เฮ้ยย! คุยกันให้รู้เรื่องก่อนอย่าพึ่งวาง
แต่ช้าไปเสียแล้ว น้องสาวตัวดีของผมวางสายไปก่อนที่ผมจะทันพูดจบประโยคซะอีก มีหน้ามาบอกว่าให้รีบกลับบ้าน เพราะจะไปเที่ยวกับพ่อแม่ซัก3วัน เอ้า! แล้วผมล่ะ ผมก็ลูกคนนึงเหมือนกันนะ แถมเป็นลูกคนโตเสียอีกทำไมทิ้งให้ผมอยู่บ้านคนเดียวอย่างนี้เนี่ย ให้ตายสิหน่า เฮ้ออ เกิดมาเป็นลูกไม่รักก็อย่างนี้แหละฮะ ทำไงได้ เหอๆๆ= =
อ่ะ! ขอโทษครับ
ไม่เป็นไรฮะ เอ๊ะ!.....
ระหว่างที่ผมกำลังเดินคิดอะไรเพลินๆร่างของผมก็เดินไปชนใครสักคนเข้าจนของที่คนนั้นถือมาหล่นบนพื้นเต็มไปหมด ด้วยความตกใจผมจึงนั่งลงรีบเก็บข้าวของที่หกเกลือนกลานบนพื้น เสร็จเรียบร้อยผมจึงยื่นถุงให้เจ้าตัว แต่พอแค่เงยหน้าขึ้นมาทันทีที่ผมเห็นหน้าคนนั้น ผมก็รู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก แต่ถ้าคุณคิดว่าเป็นผมล่ะก็ที่ส่งเสียงร้องออกมาอย่างตกใจ คุณคิดผิดแล้วล่ะฮะ เพราะคนที่ร้องขึ้นมาคือคนนั้น ร่างเล็กบอบบ่างที่ดูไม่ออกว่าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกับเสื้อเชิ้ตตัวบางสีขาว กางเกงสีน้ำตาล ผมยาวที่ละต้นคอลงมากำลังพลิ้วไหวตามลมที่พัดมา ปากสีฉ่ำที่กำลังเม้มเข้าหากันปิดสนิทเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง จะบอกว่าสวยก็คงใช่ล่ะครับ แต่เอ๊ะ เมือกี้เค้าบอกว่าไม่เป็นไรฮะ งั้นหรอครับ งี้คนตรงหน้าผมก็เป็นผู้ชายนะสิครับเนี่ย?
เออ....มีอะไรหรือเปล่าครับผมเอ่ยถามออกไปเมือเห็นร่างตรงหน้ายังคงไม่ขยับเขยื้อนไปไหน
คือ...คุณหน้าตาคล้ายคนที่ผม....เออ รู้จักนะครับเค้าเงียบไปเมื่อว่าจะตัดสินใจพูดดีหรือเปล่าก่อนจะตอบคำถามผมออกมา
อ้อ งั้นหรอครับผมพูดตอบแล้วก็ส่งยิ้มไปให้จะว่าไปดูๆแล้วเค้าก็น่ารักดีนะฮะ เฮ้ย!นี้ผมกำลังคิดอะไรแบบนี้กับผู้ชายด้วยกันอยู่เนี่ย
แล้วเราสองคนก็ต่างยืนเงียบอยู่ตรงนั้นประมาณ5นาทีได้ ไม่มีใครคิดจะขยับเขยื้อนไปไหน ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าเพราะอะไร เหมือนต่างคนต่างมีอะไรที่มองไม่เห็นพยายามรั้งพวกเราไว้ยังไงยังงั้น นี้ผมไม่ได้พูดไอ้ไร้สาระนะ แต่ผมคิดว่ามันเป็นแบบนั้นจริงๆ....เพราะอะไรกันนะ
TBC.....
++++++++++
Talk.......
แบบว่า....หมกเรื่องนี้มาชาติเศษๆแล้วละครับ แต่งไม่จบซักที ได้เท่าไหนก็เท่านั้น เพราะมันเป็นฟิคชั่ววูบฮะ วูบมาแล้วก็วูบไปเร็วมาก ไม่ทันจะได้แต่งไรเล๊ย ไอ้เทพบุตรชุดขาวของเราอยู่ดีๆก็ไม่โผล่มาให้เห็นในฝันซะอย่างนั้น มันเลยหมดมูสเอาไปเล่นในฟิคซะดื้อเพราะอย่างนั้นมันเลยวูบเร็วมาก ฮ่าๆๆๆ ช่วงนี้จะว่าว่างก็ว่าง จะว่าไม่ว่างก็ไม่ว่าง ทำไมนะหรอฮะ ก็มั่วแต่นั่งหายใจคิดถึงด๊องอยู่สิคับเลยไม่ว่าง ก๊ากกก อ้าๆๆ...ล้อเล่นหน๊า อย่าพึ่งถีบแนทไปไหนเล๊ยยยย กัวแล้วค้าบบ เหอๆๆ=___=" ก้ได้แต่หวังว่าก่อนจะเปิดเทอมฟิคเรื่องนี้มันคงจะจบแล้วละนะ...ก็ได้แต่หวังละคร้าบเพ่น๊องงงง!!! ฮ่าๆๆๆ
อิดิท...คุณดิท
อ่ะ ที่พี่อ้อมถามว่าทำไมหมีถึงจำคนในฝันตัวเองไม่ได้ เพราะว่าหมีไม่เห็นหน้าคนในฝันนั้นเองนะคร้าบ ตามที่หมีได้บอกไว้ใน Intro คัยอ่านตอนนี้แล้วงงๆลองไปเปิดอ่านIntroของเรื่องนี้ก่อนแล้วกันเน๊อ จะได้เข้าใจมากขึ้น(หรืองงกว่าเดิม)ฮ่าๆๆ
edit @ 2007/03/20 18:11:55
ปล.
